ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΘΙΟΠΙΑΣ

 Πριν από μερικά χρόνια είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τις απομακρυσμένες φυλές στην κοιλάδα Όμο και να γνωρίσω τον μοναδικό πολιτισμό τους – ήταν ένα ταξίδι ζωής. Επιστρέφοντας στην Αντίς Αμπέμπα και σκεπτόμενη ότι ίσως δεν θα είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ ξανά την χώρα, παρέτεινα το ταξίδι για 4 ακόμη ημέρες και επισκέφτηκα τις πόλεις Γκοντάρ, Λαλιμπέλα, Χαράρ και Ντίρε Ντάουα. Οι αποστάσεις είναι μεγάλες, έπρεπε να πάρω αεροπλάνα και είχα μόνο μία ημέρα για κάθε πόλη, αλλά όπως θα δείτε, είναι τόσο μοναδικές που ακόμη και σε αυτή τη μία μέρα είχα την ευκαιρία να δω όλα αυτά τα θαύματα. Το λίνκ του ηλεκτρονικού βιβλίου είναι:

https://www.yumpu.com/en/document/read/71081536/-the-cities-of-ethiopia

Η Αιθιοπία είναι μια συναρπαστική χώρα στο Κέρας της Αφρικής, το δεύτερο πιο πυκνοκατοικημένο έθνος σε αυτήν την ήπειρο και η παλαιότερη ανεξάρτητη χώρα στην Αφρική που δεν έχει αποικιστεί ποτέ. Ιστορικά ονομάζεται ΑΒΥΣΣΗΝΙΑ και το όνομα «Αιθιοπία» προέρχεται από από τις δύο ελληνικές λέξεις, αἴθω + ὤψ (αιθώ «καίγομαι»+ όψη «πρόσωπο» που σημαίνει στα ελληνικά ηλιοκαμένο πρόσωπο). Μετά την Αρμενία, είναι το δεύτερο παλαιότερο επίσημο χριστιανικό έθνος στον κόσμο, αλλά και  ο τόπος για την πρώτη Χίτζρα (615 μ.Χ.) στην ισλαμική ιστορία, όπου ο χριστιανός βασιλιάς της Αιθιοπίας δέχτηκε μουσουλμάνους πρόσφυγες από τη Μέκκα που έστειλε ο προφήτης Μωάμεθ, ενώ η Παλαιά Διαθήκη της Βίβλου καταγράφει την επίσκεψη της βασίλισσας του Σαβά στην Ιερουσαλήμ. Οι σχέσεις Ελλάδας Αιθιοπίας είναι παραδοσιακά φιλικές και χαρακτηρίζονται από μακραίωνους δεσμούς, με σημαντική παρουσία των ελληνικών κοινοτήτων εκεί.

Λίγα λόγια τις τις 4 πόλεις που επισκέφτηκα.

Γκοντάρ – Το «Καμελότ της Αφρικής». Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, ο αυτοκράτορας Fasilides κατασκεύασε μερικές από τις πιο αξιοσημείωτες κατασκευές στην Αφρική και η Γκοντάρ έγινε μια αυτοκρατορική περιτειχισμένη πρωτεύουσα. Τα πολυάριθμα κάστρα, είναι μοναδικά στην Αφρική. Χτισμένη από έναν αυτοκράτορα και προστατευόμενη από έναν Αρχάγγελο, η εκκλησία Ντέμπρε Μπιρχάν Σελασιέ του 17ου αιώνα είναι διάσημη για τις πενέμορφες βιβλικές σκηνές, τους αγίους και τους αγγέλους.

Λαλιμπέλα – «Η Ιερουσαλήμ της Αφρικής», μια μικρή πόλη στη βόρεια Αιθιοπία, που φιλοξενεί 11 εντυπωσιακές εκκλησίες που σκαλίστηκαν από έναν μόνο βράχο πριν από περίπου 900 χρόνια. Η κατασκευή τους αποδίδεται στον βασιλιά Λαλιμπέλα, ο οποίος ξεκίνησε να κατασκευάσει τον 12ο αιώνα μια «Νέα Ιερουσαλήμ», αφού οι μουσουλμανικές κατακτήσεις σταμάτησαν τα χριστιανικά προσκυνήματα. 

Χαράρ – «Η Μέκκα της Αφρικής», ιδρύθηκε μεταξύ του 7ου και του 11ου αιώνα και αναδείχθηκε ως το κέντρο του ισλαμικού πολιτισμού και θρησκείας στο Κέρας της Αφρικής. Ο τοπικός πολιτισμός άκμασε και πολλοί ποιητές έζησαν και έγραψαν εκεί. Εκτός από το πέτρινο τείχος που περιβάλλει την πόλη, η παλιά πόλη φιλοξενεί 110 τζαμιά. Έχει χαρακτηριστεί ως η 4η πόλη του Ισλάμ μετά τη Μέκκα, τη Μεδίνα και την Ιερουσαλήμ αλ-Κουντς.

Αντίς Αμπέμπα, ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Μενελίκ το 1887, είναι η πρωτεύουσα με πληθυσμό 3 εκατομμυρίων, με υψόμετρο 2.440 μέτρα.

Η Αιθιοπία και ο λαός της σήμερα διατηρούν την φλογερή ανεξαρτησία του πνεύματος που την κατέστησε το μόνο κράτος που αναδύθηκε χωρίς αποικίες από τον Αγώνα για την Αφρική του 19ου αιώνα. Από πολλές απόψεις, δεν μοιάζει με πουθενά αλλού στη γη. Ποτέ δεν ήταν το πιο εύκολο μέρος για να ταξιδέψει κανείς, αλλά είναι επίσης μια χώρα της οποίας η μοναδικότητα και η ιδιαιτερότητα προσδίδει μια αύρα περιπέτειας και ανακάλυψης.

Λίγες χώρες επισκιάζονται τόσο πολύ από παρανοήσεις όσο η Αιθιοπία. Συνδεδεμένη από τους περισσότερους ξένους με την ξηρασία και την πείνα και συχνά θεωρείται ότι είναι μια έκταση ερήμου, στην πραγματικότητα είναι μια από τις πιο υγρές, πιο εύφορες και πιο γραφικά όμορφες χώρες της Αφρικής.

Το πιό σημαντικό για μένα, η δύναμη και η αντοχή των κατοίκων αυτής της χώρας στην αντιμετώπιση των δύσκολων πραγματικά συνθηκών της ζωής τους. Ειδικά αυτά τα παιδιά που δίνουν μάχες που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να δίνει. Με χαμόγελα που νικούν τον φόβο και μάτια γεμάτα ελπίδα. Στεκόμαστε δίπλα τους. Όχι με λύπηση, αλλά με σεβασμό, στήριξη και υπόσχεση πως δεν είναι μόνα. Ας κρατήσουμε τη δύναμη και την αισιοδοξία αυτών των ανθρώπων, των ξεχασμένων από τους πλούσιους και ισχυρούς της γης μέσα μας, αυτές τις μέρες του Πάσχα που πλησιάζει.

Ελπίζω να το χαρείτε,

Με την αγάπη μου, 

Δήμητρα