Αφιέρωμα


ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ

Φέτος, συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από την λειτουργία των εγκαταστάσεων της Ε.Α.Ε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Αντίς Αμπέμπας και η σκέψη όλων μας πήγε στον Οραματιστή, Γιάννη Βελισσαρίου, οποίος έφυγε πρόσφατα από κοντά μας. Ήταν ένα άτομο, το οποίο ξεχώρισε για την ευγένεια, την καλοσύνη και την προσφορά του.

...Γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα το 1930, οι γονείς του ήταν ο Βελισσάριος Βελισσαρίου, από την Κύμη της Ευβοίας και η Παρασκευή Γανωτάκη, από τη Λίνδο της Ρόδου. Διετέλεσε μαθητής του Ελληνικού Σχολείου της Αντίς Αμπέμπας, του Ελληνικού Γυμνασίου της Αλεξάνδρειας και της σχολής Millfield στην Aγγλία. Ήταν κάτοχος MBA από το Boston University των ΗΠΑ και σπούδασε μηχανικός στο Manchester University της Αγγλίας, όπου απέκτησε το Bsc.

...Το 1955 επέστρεψε στην Αιθιοπία και σε ηλικία 25 ετών, ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση εισαγωγών και εμπορίας οικοδομικών υλικών και εξαγωγών πρώτων υλών. Παράλληλα με την διοίκηση της επιχείρησης, ανέλαβε και την Προεδρία της Ελληνικής Αθλητικής Ένωσης Ολυμπιακός. Τότε ο Ολυμπιακός βρισκόταν ένα βήμα πριν τη διάλυση του.

...Κατά την διάρκεια της Προεδρίας του Γιάννη Βελισσαρίου (1955-1968), αναδιοργανώθηκαν όλα τα τμήματα, με αποτέλεσμα οι ομάδες να διεκδικούν και να κερδίζουν τα πρωταθλήματα της χώρας. Το 1965, η ποδοσφαιρική ομάδα διεκδίκησε το πρωτάθλημα και τελικά κατέλαβε την 2η θέση, η δε ομάδα Χάντμπολ κέρδισε το πρωτάθλημα το 1964, ενώ η ομάδα μπάσκετ κέρδισε όλα τα πρωταθλήματα και αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Αφρικής, το 1964. Ο Γιάννης Βελισσαρίου ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού και διετέλεσε Πρόεδρος της Αιθιοπικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, από το 1962-1967.

...Το έργο, το οποίο κατασκευάσθηκε κατά την διάρκεια της Προεδρίας του και έμεινε στην ιστορία, ήταν η Λέσχη και οι Αθλητικές εγκαταστάσεις, οι οποίες κατά την διάρκεια των ετών εκσυγχρονίστηκαν και έφθασαν σε υψηλό επίπεδο αισθητικής και λειτουργικότητας. Τα εγκαίνια έγιναν από τον Αυτοκράτορα Χάϊλε Σελάσιε, το 1960.

...Το 1964, η οικογένεια Βελισσαρίου πρόσφερε, εις μνήμη του Βελισσάριου Βελισσαρίου, το γήπεδο μπάσκετ στον Ολυμπιακό και τον Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Ελληνικό Ορθόδοξο Κοιμητήριο. Για τις παραπάνω προσφορές, η Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Αθλητικής Ένωσης Ολυμπιακός, ανακήρυξε Μέγα Ευεργέτη, τον Γιάννη Βελισσαρίου, η δε Ελληνική Κοινότητα της Αντίς Αμπέμπας, ανακήρυξε Μεγάλη Ευεργέτιδα, την Παρασκευή Βελισσάριου.

...Κατά την διάρκεια παραμονής του στην Αιθιοπία, ο Γιάννης Βελισσαρίου διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. και επικεφαλής της Επιτροπής πιστώσεων της Addis Ababa Bank, μέλος της Ανώτατης Επιτροπής Φορολογίας του Υπουργείου Οικονομικών της Αιθιοπίας, εκλεγμένος Σύμβουλος και Γενικός Γραμματέας του Αιθιοπικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αιθιοπίας, καθώς και μέλος του Δ.Σ. και Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Τραπεζών Bahrain.

...Το 1968 μετακόμισε με την οικογένεια του στο Λονδίνο, όπου διετέλεσε διευθυντής σε εταιρεία επενδύσεων και δανειοδοτήσεων πλοίων. Το 1972 εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Ελλάδα, όπου εργάσθηκε στην εταιρεία Ντέξιον Ελλάς. Από το 1975-1980 διετέλεσε διευθυντής γραφείου αντιπροσωπείας της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια διευθυντής χορηγήσεων στην Arab Bank στην Αθήνα. Τη διετία 1985-1987 διετέλεσε Πρόεδρος του Δ.Σ. της Ολυμπιακής Τουριστικής, θυγατρικής εταιρείας της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Από το 1987 μέχρι το 2018 διετέλεσε Πρόεδρος και υπεύθυνος Οικονομικών της ναυτιλιακής εταιρείας Charterwell Maritime SA.

...Μιλούσε έξι γλώσσες, αγαπούσε το διάβασμα και τα ταξίδια. Στη διάρκεια της ζωής του είχε επισκεφθεί 80 χώρες!

...Πηγή του παραπάνω άρθρου, είναι οι πληροφορίες που μας έδωσε η κόρη του Βούλα Βελισσάριου και οι φίλοι και συνεργάτες του που τον αγάπησαν αληθινά.






ΒΕΡΑ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΥ

...Η Βέρα Βαγγελάτου το γένος Τσακιργιάννη (1916-2014), ήταν ένα πνευματικό άτομο το οποίο δίδαξε την δεκαετία του 1960, στο Ελληνικό Σχολείο της Αντίς Αμπέμπας. Γεννήθηκε στην Σάμο και σπούδασε στην Αθήνα, στο Χαροκόπειο Διδασκαλείο Οικοκυρικής Εκπαίδευσης.

Δίδαξε το μάθημα των Καλλιτεχνικών στις μαθήτριες και τις βοήθησε να αγαπήσουν την τέχνη. Με την καθοδήγηση της, πολλές μαθήτριες κράτησαν για πρώτη φορά μολυβί και πινέλο στα χέρια τους. Η Αλεξάνδρα Ζέκου από την Αντίς Αμπέμπα, σε άρθρο της γράφει: <<Έπρεπε όλες να ετοιμάσουμε για το τέλος του έτους τουλάχιστον από ένα έργο (κέντημα ή πίνακα ζωγραφικής) για τη δημοπρασία, που γινόταν στη γιορτή των απολυτηρίων, προς ενίσχυση του ταμείου της κοινότητας. Καθηγήτρια μας ήταν η ξεχωριστή Βέρα Βαγγελάτου. Θυμάμαι την πρώτη φορά που μου είπε να διαλέξω το θέμα που θα μου άρεσε να ζωγραφίσω, τα είχα τελείως χαμένα και με διακατείχε μια άρνηση. Ήμουν πεπεισμένη ότι ήταν αδύνατο να τα καταφέρω αφού δεν μπορούσα να τραβήξω ούτε μια ίσια γραμμή. Κατά κάποιο τρόπο με έπιασε και σιγά-σιγά άρχισα να αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο ώσπου κατέληξε να μου αρέσει αυτό που έκανα>>. 

Ήταν επίσης υπεύθυνη του θαλάμου των κοριτσιών, ο οποίος βρίσκεται στον Α' όροφο του Οικοτροφείου. Εκεί ερχόταν σε επαφή με τις μαθήτριες, τις οποίες κατεύθυνε με έναν μοναδικό τρόπο. Είναι χαρακτηριστική η περιγραφή της Μελπομένης Πανά, από την Ασμάρα:<<Την Βέρα Βαγγελάτου την θεωρούσαμε μάνα μας, στάθηκε δίπλα μας, μας συμβούλευε και μας βοηθούσε σε κάθε μας πρόβλημα. Ήταν η παρηγοριά μας, ήταν ο άνθρωπος μας>>. 

...Ένα άλλο στοιχείο της προσωπικότητάς της φάνηκε όταν κατά διάρκεια ενός διαλείμματος που έκαναν τα παιδιά του Οικοτροφείου, ο Γυμνασιάρχης Νικόλαος Δράκος παρατήρησε ότι ένας μαθητής συνομιλούσε με μια μαθήτρια. Αμέσως τους κάλεσε κοντά του και άρχισε να τους ''κτυπά'', πρώτο το αγόρι και μετά το κορίτσι. Την σκηνή παρακολούθησε η Βέρα Βαγγελάτου, η οποία μόλις ο Γυμνασιάρχης ολοκλήρωσε τον ''ξυλοδαρμό'', μπήκε με ορμή στο γραφείο του και διαμαρτυρήθηκε με έντονο ύφος. Από την άλλη πλευρά, ο Γυμνασιάρχης ''αιφνιδιάσθηκε'' από την αντίδραση της καθηγήτριας. Το αποτέλεσμα από το παραπάνω επεισόδιο ήταν, ο Γυμνασιάρχης να μην ξανακτυπήσει μαθήτρια !!!

...Έκτος από την εκπαίδευση ασχολήθηκε και με την συγγραφή διηγημάτων. Σε αυτά αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα τα οποία διαχειρίζεται με ένα μοναδικό τρόπο, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να προβληματίζεται εάν πρόκειται για πραγματικά γεγονότα ή είναι γέννημα της φαντασίας της. Έγραψε τα παρακάτω πέντε βιβλία και δημοσίευσε στο περιοδικό «Νέα Εστία» αρκετά διηγήματα:

-ΞΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ (1959 και 1982): Βρίσκονται στο ύψος της τροπικής μαγείας. Ονόματα εξωτικά χοροπηδούν μπροστά στα μάτια μας και μας υποβάλλουν ένα μακρινό μυστήριο που περιγράφεται με επική μεγαλοπρέπεια...(Αλκής Θρύλος, μέλος της ''Ομάδας των Δώδεκα'').

-DΑR-ΕS-SΑLΑΜ το λιμάνι της ειρήνης (1960 και 1984): Τιμήθηκε με το βραβείο της ''Ομάδας των Δώδεκα''(1961). Σκοπός της ομάδας, ήταν η βράβευση νέων συγγραφέων, μέλη της, ήταν σπουδαίοι Έλληνες λογοτέχνες (1951-66). 

-ΑΓΡΙΑ ΚΥΜΑΤΑ (1985): Παρουσιάζει το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922 και μεταξύ άλλων καταγράφει τα υγειονομικά προβλήματα και την κάθε είδους εκμετάλλευση παιδιών και έφηβων, που αντιμετώπιζαν οι πρόσφυγες.

-ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ (1962 και 1988): Η αφήγηση της έχει παλμό και δύναμη και μας δίνει την ατμοσφαίρα της εποχής που περιγράφει. Κείμενο μεστό και δυνατό, μια νέα ωραία προσφορά της στη σύγχρονη πεζογραφία μας. (Εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'',1989).

-ΤΟ ΤΡΥΦΕΡΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ (1987): Το βιβλίο είναι γραμμένο από γυναίκα με πρώτο και ουσιαστικό χαρακτήρα του, τον άντρα !!! "....Η πρωτοτυπία; Μα, το πρώτο πρόσωπο που αφηγείται, είναι ένας άντρας, ενώ η συγγραφέας του βιβλίου είναι γυναίκα! (Περιοδικό "Πάνθεον",1987) 

-ΑΙΘΙΟΠΙΑ πικρή εδέμ (1991): Αναφέρεται στην ιστορία ενός Έλληνα μετανάστη που ήρθε στην Αιθιοπία το 1906, υπάρχουν ιστορικά γεγονότα της χώρας και η τραγική ιστορία ενός Έλληνα Λοχαγού, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του οπλοστασίου της χώρας, την εποχή του αυτοκράτορα Μενελικ Β'.

...Στην εφημερίδα ''Κοντά σας'' δημοσίευσε ένα απόσπασμα από το διήγημα ''Η γοητεία της μιας ερήμου'', το κείμενο αναφέρεται στην έρημο της Ταγκαλίας. Επίσης δημοσίευσε δυο διηγήματα, το πρώτο ''Αιθιοπικές βροχές'' και το δεύτερο ''Στις ψηλές κορφές της Αιθιοπίας''. Εκεί έκανε μια αφιέρωση, όπου η εφημερίδα μας προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει πράξη την ευχή της:<<Αφιερώνω το οδοιπορικό, που θα ακολουθήσει σε όλα τα παιδιά μας που είδαν το φως της ζωής στη φιλική γή της Αιθιοπίας, με την ευχή πάντα να ενδιαφέρονται για ότι αναφέρεται σε κείνη τη δεύτερη πατρίδα>>.

...Πηγή του παραπάνω άρθρου είναι το αρχείο της εφημερίδας ''Κοντά σας'' και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.


 



ΜΑΡΚΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ

Ο Μάρκος Λαζαρίδης (1911-1992) ήταν ένας Λογοτέχνης, ο οποίος δίδαξε στα Ελληνικά Σχολεία της Αφρικής. Διετέλεσε δάσκαλος και Διευθυντής της Μπολλολάκειου Δημοτικής Σχολής της Ντίρε Ντάουας (1946-1966) και μέχρι το 1974 δίδαξε στα Ελληνικά Σχολεία της Αρούσα (Τανζανία), του Λάγκος (Νιγηρία) και για ένα μικρό διάστημα και στο Τζιμπουτί.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, γονείς του ήταν ο Ιερέας Ηρακλής Λαζαρίδης και η Μαριάνθη Χατζηπαναγιώτου. Μετά τις ταραχές που ξέσπασαν στην Σμύρνη το 1914, η οικογένεια του αναγκάστηκε να καταφύγει στην Καλαμάτα. Εκεί πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Σπούδασε στο Διδασκαλείο του Πύργου Ηλείας και μετεκπαιδεύτηκε στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

...Ήταν ένας ανθρωπιστής. Ο Ιωάννης Α. Θωμόπουλος, ο οποίος δίδαξε μαζί του στο Ελληνικό Σχολείο της Ντίρε Ντάουας, εγράψε για τον Μάρκο Λαζαρίδη:<<Ο πόνος έτσι είχε ζυμώσει την ψυχή του από τα παιδικά του τα χρόνια, έτσι που ''έκανε η σκέψη του τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι του''. Έτσι είχε αγαπήσει τον άνθρωπο και τα ανθρώπινα, τόσο πολύ, τόσο βαθειά, που θα ευχόσουν όλοι οι άνθρωποι να έχουν την ανθρωπιά του να είχαν και την ευγένεια του και την ψυχή του>>.

...Η ευαισθησία του τον οδήγησε να γράψει διηγήματα και ποιήματα επηρεασμένα από τη ζωή του στην Αιθιοπία. Έγραψε πέντε βιβλία και ένα μεγάλο αριθμό άρθρων, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Νέα Εστία. Πρόκειται για συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων, οι οποίες αναφέρονται στα έθιμα των Αιθιόπων, τους Ελληνοαιθίοπες μαθητές του και στον Ελληνισμό της Ντίρε Ντάουας και της περιοχής του Χάραρ.

Έγραψε τα παρακάτω βιβλία: 

- Ο Σταυρός του Νότου (1952)
- Η Τροπική ζάλη (1954)
- Η Γαζέλα (1961)
- Ποιήματα (1975)                                                                                                                                                                                          
- Ισημερινός (1978)

...Στο διήγημα “Οι Λωτοί'' το οποίο περιλαμβάνεται στο βιβλίο ''Ο Σταυρός του Νότου'', αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορία, που διαδραματίστηκε την δεκαετία του 1950:

Σε ένα χωριό της περιοχής του Χάραρ ζούσε μια Ελληνική οικογένεια, ηταν οι μόνοι Έλληνες που ζούσαν εκει. Την αποτελούσαν οι δυο γονείς και τα οκτώ παιδιά τους. Τα παιδιά πήγαιναν στο Αιθιοπικό Σχολείο και δεν μιλούσαν καθόλου Ελληνικά. Οι γονείς γνώριζαν ελάχιστα γράμματα, μόλις που μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν ένα γράμμα.

Την ήσυχη ζωή τους την τάραξε ένα απρόοπτο γεγονός. Ένα από τα παιδιά αρρώστησε και ο ''μάγος της περιοχής'' δεν έκανε καλή ''διάγνωση'' και το παιδί πέθανε. Το παιδί θάφτηκε αβάφτιστο, χωρίς παπά και ψαλμωδία. Τη νεκρική πομπή των λευκών ανθρώπων, την παρακολούθησαν έκπληκτοι οι Αιθίοπες κάτοικοι του χωριού.

Το παραπάνω γεγονός το πληροφορήθηκε ένας Έλληνας οδηγός φορτηγού αυτοκίνητου, ο οποίος τροφοδοτούσε με εμπορεύματα τον συμπατριώτη μας. Ενημέρωσε αμέσως την Ελληνική Κοινότητα της Ντίρε Ντάουας, η οποία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες να πείσει τον πατέρα, σχετικά με το μέλλον των παιδιών του.

Τελικά, η Ελληνική Κοινότητα της Ντίρε Ντάουας ανέλαβε υπό την προστασία της την οικογένεια και την μετέφερε στη Ντίρε Ντάουα. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βαπτίσει τα παιδιά και να τα γράψει στο Ελληνικό Σχολείο. Δυστυχώς, μόνο τα δυο μικρότερα παιδιά μπόρεσαν να το παρακολουθήσουν, τα υπόλοιπα δεν έμαθαν ποτέ την Ελληνική γλώσσα.

Μια από τις κοπέλες της οικογένειας πέθανε σε ηλικία 18 χρόνων. Όλος ο Ελληνισμός της Ντίρε Ντάουας την έκλαψε, ήταν ένα γλυκό άτομο, το οποίο ακόμα το θυμόμαστε. Σήμερα από την οικογένεια ζουν μόνο τα δυο παιδιά που πήγαν στο Ελληνικό Σχολείο, το μεγαλύτερο ζει στην Ελλάδα και το μικρότερο στην Αμερική.

Ο Μάρκος Λαζαρίδης την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στη λογοτεχνία, την πραγματοποίησε με το βιβλίο του ''Ο Σταυρός του Νότου'', το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο της ''Ομάδας των Δώδεκα'' (1952). Μέλη της ομαδας ήταν σπουδαίοι Έλληνες λογοτέχνες, όπως ο Κώστας Ουράνης, ο Πέτρος Χάρης, ο Ηλίας Βενέζης, ο Άγγελος Τερζάκης και ο Μ. Καραγάτσης. 

...Σε επιστολή του προς τον Μάρκο Λαζαρίδη, σχετικά με τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βραβευμένο βιβλίο, ο Μ. Καραγάτση γράφει:<< Άρτιο και περίτεχνο είναι και η ''Γερακίνα''. Όσο για το ''Μελαψό φίλο'' επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ. Πρόκειται για διήγημα αριστουργηματικό, διαμάντι πραγματικό της λογοτεχνίας μας>>. 

...Πηγή του παραπάνω άρθρου είναι το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το βιβλίο του Μάρκου Λαζαρίδη ''Ο Σταυρός του Νότου''.






ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Τον Ιούνιο συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας ο Ιωάννης Α. Θωμόπουλος (1911-1988). Ήταν η σπουδαιότερη πνευματική προσωπικότητα, που δίδαξε στα Ελληνικά σχολεία της Αιθιοπίας. Διετέλεσε γυμνασιάρχης και καθηγητής του Ελληνικού Σχολείου της Αντίς Αμπέμπας (1952-1956) και διευθυντής του Ημιγυμνάσιου της Ντίρε Ντάουας (1957-1959).

Σαν Φιλόλογος, εφήρμοσε πρωτοπόρες μεθόδους διδασκαλίας για την εποχή του. Πρώτος δίδαξε ''εκτός της διδακτέας ύλης'', χρησιμοποιώντας τα βιβλία των Παπαρρηγόπουλου και Σάθα, ιστορικούς της νεότερης Ελλάδος, για να έχουν οι μαθητές σφαιρική εικόνα για την Ιστορία μας. Με αποτέλεσμα, να έρθει σε αντίθεση με καθηγητές του.

...Δημιούργησε τη βιβλιοθήκη του Ελληνικού Σχολείου της Αντίς Αμπέμπας και επί των ημερών του, έγιναν οι πρώτες μαθητικές εκλογές.

Ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Δεν δίστασε να τα βάλει με το κατεστημένο. Και αυτό φαίνεται από το παρακάτω περιστατικό: Κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος, διαπίστωσε, ότι ο καθηγητής των Αιθιοπικών, ο αγαπητός σε όλους μας, Ασράτ Τατσιμπέλ, έπινε τον καφέ μόνος του. Σε ερώτημα προς τους καθηγητές, που οφείλετε το γεγονός, του απάντησαν, ότι ''είθισται οι ξένοι να μην πίνουν καφέ με τους ντόπιους''. Η απάντηση που έλαβε τον εξόργισε και τότε κάλεσε τον Αιθίοπα καθηγητή, να πίνει τον καφέ μαζί τους, πράγμα που έγινε. Η πρωτοβουλία του, προκάλεσε την αντίδραση του διδακτικού προσωπικού και μελών του Δ.Σ της Ελληνικής Κοινότητας της Αντίς Αμπέμπας.

...Ήταν επίσης σπουδαίος Γλωσσολόγος. Πίστευε ότι τα τοπωνύμια, είναι τ’ ακριβά και πολύτιμα κειμήλια του ιστορικού βίου κάθε έθνους. Δεν είναι το απλό γλωσσικό υλικό, αλλά ονόματα που κρύβουν μέσα τους πληροφορίες ιστορικές, θρησκευτικές, τοπογραφικές και γεωγραφικές, εθνολογικές και άλλες. Ήταν ιδρυτής της Ελληνικής Ονοματολογικής Εταιρείας (1980) και διετέλεσε Πρόεδρος της επί σειρά ετών.

...Με την ιδιότητα του γλωσσολόγου, μελέτησε την Αμαρική γλώσσα και διεπίστωσε την υπάρξη πλήθους ελληνικών λέξεων σε αυτή. Το άρθρο του με τον τίτλο ''η εκπαίδευση στην Αιθιοπία'', δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Νέα Εστία (1954) και στην εφημερίδα ''Κοντά σας'' (αρ. Φύλλου 104).

...Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αιθιοπία, δημοσίευσε σειρά άρθρων στο περιοδικό Νέα Εστία σχετικά με την Ιστορία της χώρας, την πνευματική εξέλιξή της και την Αλεξανδρινή επιρροή της. Επίσης δημοσίευσε άρθρα για την Αφρική και τα παρακάτω για τον Ελληνισμό της Αιθιοπίας:

-Η Πνευματική Ζωή των Ελλήνων (1955): Αναφέρεται στους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης, που ζούσαν τότε στην Αντίς Αμπέμπα, όπως: ο Μητροπολίτης Νικόλαος, ο Πρέσβης Δημήτρης Παπάς, ο ζωγράφος Βάσος Γερμενής, ο γλύπτης Κώστας Γεωργακάς, ο μουσικός Σπύρος Θεοχαρόπουλος και ο ηθοποιός Γιώργος Ταλάνος. Κάνει ιδιαίτερη αναφορά και στο βιβλιοπωλείο του Γιώργου Γιαννόπουλου.

Ο ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου, Γιώργος Ταλάνος, είχε ιδρύσει το ''Ερασιτεχνικό Θεατρικό Συγκρότημα'', το οποίο μεταξύ άλλων, έπαιξε και τα έργα: ''Φουσκοθαλασσιές'' του Δημήτρη Μπόγρη και το έργο ''ο Υιός της απώλειας'' του Άγγελου Τερζάκη. Το τελευταίο παίχτηκε και στη Ντίρε Ντάουα. Τα σκηνικά και των δυο θεατρικών παραστάσεων ήταν του Βάσου Γερμενή.

Τα μέλη του θιάσου ήταν: Λίνα Τουλούπα, Ειρήνη Παπαφιλίππου-Παπαδάτου, Μαίρη Ταλάνου, Μαρία Τζομπάνου, Μαίρη Βιρβίλη, Ελένη Γκόψη, 'Ολγα Στατηρά, Γιώργος Ταλάνος, Άλκης Μαγδαληνός, Δαμιανός Παπαϊωάννου, Βασίλης Βόφος, Νίκος Μαγδαληνός, Δημήτρης Παπαδάτος, Χαράλαμπος Μιχαηλίδης, Νίκος Στουραΐτης και Αντώνης Παπαβασιλειάδης.

-Ο Ασκητής του Χάραρ (1958): Κάνει μια μοναδική περιγραφή, της διαδρομής που ακολούθησε, από τη Ντίρε Ντάουα μέχρι το Χάραρ, για να συναντήσει τον ''μοναχικό φιλόσοφο”, οπως αποκαλεί τον Σταύρο Βραχάτη, ο οποίος ήταν βαθύς γνώστης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και είχε προβληματιστεί, από το άρθρο του Ιωάννη Α. Θωμόπουλου, σχετικά με τον τρόπο που ''πέρασαν'' τόσες ελληνικές λέξεις, στην Αμαρική γλώσσα. Μετά από τη συζήτηση που είχαν, κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι αυτό οφείλεται, στην επιρροή που είχε η χώρα, απο την Αλεξανδρινή και Βυζαντινή περιόδο. Ο Σταύρος Βραχάτης είχε διατελέσει, Διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας της Αιθιοπίας και Πρόξενος της Ελλάδος, στη Ντίρε Ντάουα.

Τέλος, ας σημειωθεί ο Ιωάννης Α. Θωμόπουλος δίδαξε, στα Πανεπιστήμια της Ουψάλα και της Λουντ (Σουηδία) και το 1939 διορίσθηκε Λέκτορας Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας (Πολωνία), χωρίς να μπορέσει να διδάξει, λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης και Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (1974-77).

...Πηγή του παραπάνω άρθρου είναι το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, η Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία και το βιβλίο του Δημήτρη Καλογερόπουλου ''Οι Δυο μου Πατρίδες”.





                                                            ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ


O Ευάγγελος Λιβιεράτος, γεννήθηκε στην Αιθιοπία και διετέλεσε υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Είναι γιός του Γεράσιμου και της Ελπίδας Λιβιεράτου, από την Ντίρε Ντάουα. Σπούδασε αγρονόμος και τοπογράφος μηχανικός στο ΕΜΠ. Είναι διδάκτωρ μηχανικός του ΕΜΠ και διδάκτωρ φιλοσοφίας του πανεπιστημίου της Ουψάλα. Εκλέχτηκε το 1979 τακτικός καθηγητής της Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας, στο τμήμα αγρονόμων και τοπογράφων μηχανικών της πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ.

Το επιστημονικό του έργο :

- Το 1977 ανακοινώθηκε μελέτη του στην Accademia Nazionale dei Lincei, από τον Ακαδημαϊκό Antonio Marussi, επί της διαφορικής γεωμετρίας του γήινου πεδίου βαρύτητας.

- Κορυφή της ερευνητικής του δραστηριότητας αποτελεί η ανακάλυψη, το 2008, δύο διακριτών εκδόσεων της «Χάρτας της Ελλάδος» του Ρήγα Βελεστινλή, θέμα άγνωστο στους ιστορικούς από το 1797. Η ανακάλυψη αυτή έγινε με χρήση ψηφιακών μεθόδων και τεχνικών.

- Στο επιστημονικό πεδίο της Γεωδαισίας, η διδακτική και ερευνητική του δράση καλύπτει τους τομείς της γεωμετρικής και φυσικής γεωδαισίας, με έμφαση στην εφαρμογή δορυ¬φορικών μεθόδων στην επίγεια γεωδαισία, τη διαφορική γεωδαισία, τη βαρυτη¬μετρία και τη γεωδυναμική. Χρημάτισε Πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαισίας για τη «Διαφορική γεωμετρία του πεδίου βαρύτητας». Η διεθνής επιστημο¬νική του συμβολή αναφέρεται στην έγκυρη ιταλική εγκυκλοπαίδεια Treccani. Το 1991 ονομάστηκε Εταίρος της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαισίας.

- Στο επιστημονικό πεδίο της Χαρτογραφίας, η διδακτική και ερευνητική του δραστη¬ριό¬τητα καλύπτει τους τομείς της Γενικής, Μαθηματικής και Θεματικής Χαρτογραφίας. Οργάνωσε και δίδαξε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη «Θεματική Χαρτογραφία» το 1978 στο ΕΜΠ. Από το 1980 εισάγαγε την ψηφιακή τεχνολογία στην χαρτογραφική απεικο¬νιστική, στην οποία εργάζεται διεθνώς μέχρι σήμερα, με έμφαση στη χαρτογραφική κληρονομιά και τις βέλτιστες συγκριτικές αναλύσεις ιστορικών χαρτών.

- Το 1996 εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και εφάρμοσε με συνεργάτες του συστήματα σχεδίασης και χρήσης χαρτών για άτομα με οπτική αναπηρία, χρησιμοποιώντας ψηφιακή υποδομή και τεχνολογία, στο σύστημα αφής Braille (πρόγραμμα ΓΓΕΤ).

- Ιδρυτής το 2006 του διεθνούς διαδικτυακού περιοδικού «e-Perimetron» για τις επιστήμες και τεχνολογίες τις συναφείς με την ιστορία της χαρτογραφίας και των χαρτών, με συνεκδοτική συμμετοχή από την Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία, Ισπανία και Ελλάδα.

Τέλος, τη δεκαετία του ’80 εξέδωσε δύο ελληνικά περιοδικά, με διεθνή κυκλοφορία, τα «Γεωδαιτικά Τετράδια» και τον «Ερατοσθένη», στα οποία δημοσίευσε μεγάλος αριθμός νέων τότε επιστημόνων, σημερινών καθηγητών ΑΕΙ, στις επιστήμες του τοπογράφου μηχανικού. Μέλος εκδοτικών επιτροπών διεθνών περιοδικών, όπως του «Manuscripta Geodaetica», επίσημου οργάνου της Διεθνούς Γεωδαιτικής Ένωσης. Έχει δώσει μεγάλο αριθμό επιστημονικών διαλέξεων στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Από το 2007 διευθύνει την εκδοτική σειρά «Ταξίδια με χάρτες σε τόπους και ουτοπίες» των Εκδόσεων Ζήτη.






ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ

Τα «Κεμπελέ»δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ντέργκ. Επικεφαλής του προγράμματος, στον τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού της Χώρας, ήταν ένας Έλληνας αρχιτέκτονας μηχανικός, ο Απόστολος Πετράτος, από την Αντίς Αμπέμπα (1975).

Ο Απόστολος Πετράτος είναι ένας ιδεολόγος, που προσπάθησε να βοηθήσει την χώρα, στην οποία γεννήθηκε. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και σήμερα ένα κράτος λειτουργεί και αναπτύσσεται μέσω του έργου του.

Το Κεμπελέ είναι μία διοικητική μονάδα, στην οποία υπάγονται 500 οικογένειες, που ισοδυναμούν με 4.000 άτομα. Υπάρχει ένα Κεμπελέ σε κάθε πόλη με πληθυσμό πάνω από 2.000 άτομα. Η Αντίς Αμπέμπα χωρίζεται σε 330, ενώ σε όλη την Αιθιοπία υπάρχουν 30.000 Κεμπελέ.

Σήμερα λειτουργούν ως κέντρα εξυπηρέτησης του πολίτη. Εκδίδουν πιστοποιητικά, ταυτότητες κλπ., ενώ έχουν και την ευθύνη των σχολείων, των κέντρων υγείας και της ασφάλειας της περιοχής. Όλες οι τοπικές και βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Αιθιοπία, οργανώθηκαν από τα Κεμπελέ.

Η σημερινή κυβέρνηση της Αιθιοπίας διατήρησε τα Κεμπελέ και στηρίχτηκε πάνω σε αυτά για τη δημιουργία των 9 νέων διοικητικών περιοχών της χώρας, που προβλέπονται από το Σύνταγμα του 1995.

Ο Απόστολος Πετράτος, εκτός των άλλων, εμπνεύστηκε και υλοποίησε το πρόγραμμα κατασκευής κατοικιών χαμηλού κόστους και το σχέδιο αναδιάρθρωσης των φτωχογειτονιών της Αντίς Αμπέμπας (σχέδιο που χρηματοδοτήθηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα) . Τέλος, ήταν υπεύθυνος για την αποκατάσταση των μνημείων της Αξούμ, του Μπαχρ Ντάρ και του Γκόνταρ (1974-1977).

Τελείωσε, αριστούχος, το Ελληνικό Γυμνάσιο της Αντίς Αμπέμπας (1956). Αποφοίτησε με άριστα από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, όπου δίδαξε για πολλά χρόνια (σπούδασε με υποτροφία του Ιταλικού κράτους). Είναι πολύγλωσσος και χειρίζεται άνετα έξη γλώσσες.

Στην Ελλάδα εργάσθηκε ως ειδικός σύμβουλος του Αντώνη Τρίτση, στο ΥΠΕΧΩΔΕ (1982-1983). Ενώ ήταν σύμβουλος, για την εκπόνηση μελετών για την ένταξη στα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, των Νομαρχιών Κρήτης, Κεφαλονιάς και Ιθάκης (1984-1985).

 


Comments